Cangama

Gürültü, patırtı, yüksek sesle konuşma.

Afşin ağzında “cangama”, insanların ya da çocukların bir araya gelip yüksek sesle konuşması, bağırıp çağırması ya da ortamın gürültüyle dolması anlamında kullanılır. Genellikle hareketli ve kalabalık ortamlarda geçen bu kelime hem rahatsız edici bir gürültüyü hem de neşeli bir kalabalığı ifade edebilir. Afşin’de “cangama” kelimesi, kimi zaman şikâyet, kimi zaman da canlılık ve sevinç ifadesi olarak kullanılır. Örneğin bir nine, “Ev doldu, cangama koptu” derken bir yandan gürültüden yakınıyor gibi görünse de aslında evin neşelendiğini dile getirir. Bu kelime, Afşin’in kalabalık aile yapısının, çocuk seslerinin ve misafirlik kültürünün günlük dile yansıyan en canlı örneklerinden biridir.

“Çocuklar yine cangama koparmış sokakta.”
“Misafirler gelince bir cangama oldu evde.”
“Ne bu cangama, başım şişti vallahi!”