Düven

Dükkân, bakkal veya küçük iş yeri.

Afşin ağzında düven, mal satılan veya hizmet verilen küçük dükkanları, iş yerlerini anlatır. Eski köy merkezlerinde bakkal, terzi, demirci, nalbant ya da marangoz atölyeleri “düven” olarak adlandırılır.

Afşin’de düven, yalnızca alışveriş yapılan yer değil, sosyal hayatın kalbi sayılır.
Köyün haberleri, muhabbetleri, bazen de küçük tartışmalar hep düven önlerinde olur.
Her düvenin bir hikayesi, bir sohbet havası vardır.
Bu kelime, Afşin’in esnaf kültürünü, dayanışmasını ve günlük yaşam ritmini taşır.

“Ekmek bitti, düvene uğrayayım.”
“Babamın düveni çarşının köşesindedir.”
“Düvenin önü hep kalabalıktı eskiden.”