Cibelik

Şımarık, yaramaz, kendini beğenmiş davranışlarda bulunan kişi.

Afşin ağzında “cibelik”, genellikle çocuklar veya gençler için kullanılır ve şımarık, ölçüsüz davranan ya da kendini fazla beğenmiş kişileri tanımlamak için söylenir. Kelimenin kökü “cibelmek” fiilidir; bu da “şımarmak” anlamına gelir. Geçmiş zaman hâli olan “cibeldi” ise “şımardı” demektir.

Afşin’de “cibelik”, çoğu zaman hafif bir sitem ya da sevecen bir uyarı amacıyla kullanılır. Kızmaktan çok, davranışı nazikçe düzeltme niyeti taşır. Örneğin bir anne, çocuğuna “Cibellemme” dediğinde onu azarlamak değil, toparlamak ister.

Afşin’in aile içi iletişiminde hissedilen sıcak, samimi tonu da yansıtır.

“Bu çocuk gene cibeldi, kimseyi dinlemiyor.”
“Kızın biraz cibelik olmuş, elinden iş gelmez.”
“Cibelme oğlum, misafir var.”